Laten we er wat van leren
Vrijheid is niet vanzelfsprekend
De vrijheid waarin we in Nederland leven, is zwaarbevochten. Dat we op 4 mei de slachtoffers herdenken en op 5 mei vieren dat we in een vrij land leven, is belangrijker dan ooit. In de wereld van vandaag zien we dat vrede en vrijheid niet van vanzelfsprekend is.
De Tweede Wereldoorlog is inmiddels zo’n tachtig jaar geleden, maar in essentie is er weinig veranderd. Ook toen streden jonge mannen voor de vrijheid van Nederland.
De Koninklijke Defensiemusea geven hun verhalen een gezicht. Door persoonlijke geschiedenissen te delen, maken ze voelbaar wat vrijheid betekent en welke prijs daarvoor is betaald.
Hij kon weigeren, maar hij ging
Neem bijvoorbeeld Hans Zomer
Met de Duitse bezetting van Nederland vanaf mei 1940, valt iedere vorm van communicatie tussen de geallieerden en het bezette gebied weg. Om toch een beeld te krijgen van de situatie in bezet gebied, rekruteert de Britse geheime dienst Nederlandse militairen die per parachute boven Nederland gedropt worden. Als communicatiemiddel gebruiken deze geheime agenten compacte radiozenders, die meestal waren verpakt in een onopvallende leren koffer.
Geheim agent
Eén van deze geheim agent is Hans. Hij is net begonnen aan zijn opleiding bij de Koninklijke Marine als hij op 14 mei 1940, direct na de Duitse inval, moet vluchten naar Engeland. Vanuit Engeland wil hij zich inzetten voor de bevrijding van Nederland. De inmiddels 19-jarige Hans heeft er op dat moment misschien nog maar acht maanden opleiding opzitten, bang is hij zeker niet. Zijn karakter wordt juist omschreven als stevig en loyaal aan het gezag. Hij wordt dan ook door de Britse inlichtingendienst MI6 gerekruteerd voor inlichtingenwerk – iets wat hij kan weigeren, maar hij gaat!
In de zomer van 1941 keert Hans terug naar Nederland, als geheim agent en marconist – iemand die verantwoordelijk is voor het zenden, ontvangen en vertalen van morsecodesignalen via radioapparatuur.
Lees hier het hele verhaal van Hans
Laten we blijven herdenken. Laten we blijven vieren.
Laten we er wat van leren.